بایگانیِ گوگل پلاس

مقایسه‌ی تطبیقیِ روابط شکل گرفته در شبکه‌های اجتماعی فیس بوک٬ گودر و گوگل پلاس

Posted in نوشته های من, تحلیلی with tags , , , , on ژوئیه 29, 2011 by م.عاصی

 

حدودِ یک ماهِ پیش که گوگل‌پلاس به دنیای شبکه‌های اجتماعی معرفی شد٬ همه‌جا حرفِ جایگزینی فیس‌بوک با پلاس بود. در حالی که هیچ کدام از اعلان‌های رسمیِ گوگل سخنی از چنین مبارزه‌ای نگفته بودند٬ در موردِ اختصاصیِ ایران٬ به دلیلِ فیلتر بودنِ فیس‌بوک و دست‌رسیِ آزاد به پلاس این رقابت موضوعیتِ بیش‌تری داشت. هرچند قضاوت در موردِ مقدارِ جذب کاربران٬ احتیاج به گذشتِ زمانی بیش از یک ماه دارد و شدیدن وابسته به پویاییِ این دو شبکه و خدماتِ جدیدی که به کاربران عرضه می‌کنند دارد؛ جا دارد بپرسیم که آیا اساسن پلاس قابلیتِ جایگزینیِ فیس‌بوک را دارد؟ برای این منظور به مقایسه‌ی موردیِ شیوه‌ی ارتباطِ کاربران با هم در شبکه‌های اجتماعیِ فیس‌بوک٬ گوگل ریدر و گوگل پلاس می‌پردازیم.

همان‌طور که از فلسفه‌ی شکل گیریِ فیس‌بوک (شکل دهیِ روابطِ دوستی) انتظار می‌رفت٬ با اضافه کردنِ فردی به عنوانِ دوست٬ ارتباطی دو طرفه به اطلاعاتِ یک‌دیگر شکل می‌گیرد٬ ارتباطی پایاپای که برای شکل‌گیری نیاز به تاییدِ هر دو طرف دارد. این در حالی است که روابطِ گودر و گوگل پلاس هر دو یک‌طرفه شکل می‌گیرند و تنها در صورتِ تمایلِ فردِ مقابل به شکلِ دوطرفه در می‌آیند. تفاوت این دو شبکه در این‌جاست که در ریدر شما انتخاب می‌کنید که چه کسی را دنبال کنید و در پلاس انتخاب می‌کنید که چه کسی شما را دنبال کند. با "فالو کردن"ِ افراد در ریدر٬ شما مطالبِ هم‌خوان شده‌ی آن‌ها را می‌خوانید درحالی که با اضافه کردن افراد به حلقه‌هایتان در پلاس مطالبِ هم‌خوان شده‌ی خود را در قسمتِ incoming شان قرار می‌دهید و ازشان می‌خواهید آن‌ها را دنبال کنند. قطعِ رابطه نیز در هر دوی این شبکه‌ها برخلافِ فیس‌بوک یک طرفه است.

از طرفِ دیگر در حالی که سختیِ تنظیماتِ پرایوسیِ فیس‌بوک به یکی از بزرگ‌ترین نقاطِ ضعف‌اش بدل شده٬ شما روی اطلاعاتی که در فیس‌بوک می‌بینید و به نمایش می‌گذارید کنترلِ کاملی ندارید. در صورتی که در گودر – به دلیلِ ماهیت‌اش به عنوانِ یک برنامه‌ی فید خوان- کنترل روی مطالبی که می‌بینید کامل است و روی آن‌چه که به اشتراک می‌گذارید کنترلِ ناچیزی دارید. در موردِ شبکه‌ی تازه معرفی شده‌ی پلاس موضوع کاملن برعکس است. پلاس در حالی بیش‌ترین کنترل روی مطالب به اشتراک گذاشته شده را به شما می‌دهد که کوچک ترین کنترلی روی آن‌چه که می‌بینید (بخش INCOMING) ندارید.

در حالی که روابطِ شکل گرفته از طریقِ فیس‌بوک به روابطِ دوستیِ شکل گرفته در دنیای غیر مجازی شبیه‌اند٬ روابطِ ریدر بیش‌تر براساسِ علائقِ مشترک اند و معمولن گروهی (و نه دونفره) اند. فضای گودر (گوگل ریدرِ فارسی زبان) با قرار دادنِ دو ابزارِ قضاوتیِ لایک و شیر و بیش‌تر از آن به‌خاطرِ طیفِ خاصِ کاربران‌اش محملی فراهم کرده تا گروه‌هایی تشکیل شوند که بیش از هرچیز به گروه‌هایی که منتقدینِ هنریِ نسبی‌گرا ناچار از شکل دهی شان هستند شبیه اند: " وقتی تمامِ معیارهای کلی برای ارزش‌گذاریِ ادبی/هنریِ آثار از بین رود کار منتقدینِ هنری ( از نوعِ مدرنیستی ) از موضوعیت می‌افتد. منتقدینِ نسبی‌گرا ناچارند گروه‌هایی دوستانه بر اساسِ معیارهایی که بدان‌ها معتقدند تشکیل دهند. آن‌ها پذیرفته‌اند که آثار ادبی و هنری را بر اساسِ معیارهایشان در داخلِ این گروه‌ها نقد کنند و بدانند که نتیجه‌ی نقدشان هیچ‌جا خارج از گروه‌شان پذیرفته نیست و قابلیتِ تعمیم ندارد. این گروه‌ها معمولن به سادگی٬ با عوض شدنِ سلائق و معیارهای افراد از هم می‌پاشند".

هرچند عمرِ یک ماهه‌ی گوگل پلاس بسیار کم‌تر از آن است که به بررسیِ روابطِ دوستی آن بنشینیم٬ به‌نظر می‌رسد روابطِ پلاس بیش‌تر به فضای حاکم بر روابطِ دنیای تجاری نزدیک باشد. پایه‌ی روابطِ پلاس بر "عرضه‌ی" خود به دیگران بنا شده که باعث می‌شود نوعِ جدیدی از بازاریابی و داد و ستد به دنیا معرفی شود. موضوعی که از اعلانِ اولیه‌ی گوگل به مناسبتِ شروع به کارِ آزمایشیِ پلاس هم برمی‌آمد.

—————————————————-

این بلاگ به این آدرس نقل مکان کرده است. لطفن آن‌را در آدرسِ جدید پی‌گیری ‌کنید. (آدرسِ فیدِ جدید)

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: