شطحیاتِ فردی


این متن قرار بود شعری باشد از بیرون به درون٬

که مخاطبان‌اش شاعران‌اش شوند٬

شاعرانی که می‌خواستند مرزِ بیرون و درون برداشته شود؛

که از بیرون و درون خسته شده بودند؛

اما گیر کرد٬ اسیر شد؛ بینِ این کلمات

و همین بیرون ماند٬ بینِ شاعران‌اش٬ بینِ باقیِ اُسرا

***

این کلمات نوشته شده‌بود٬ که خوانندگان‌اش روی کولِ من بپرند:

             همه‌ی آن‌هایی که بیرون‌اند٬

             همه‌ی آن‌هایی که بینِ بیرون و درون اسیرند٬

تا با هم به سمت «درون»ی‌ها برویم؛

شاید بعضی‌شان به‌ ما بخندند٬

شاید بعضی‌شان «اون‌جوری» نگاه‌مان کنند٬

شاید …

شاید به‌تر باشد این متن پایان‌بندی نداشته باشد

شاید این‌طوری زنده ماند

آخر می‌خواستیم شعرها به درون راه یابند

 

شرحِ عکس: علی‌اکبر محمدزاده٬ دانش‌جوی کارشناسی مهندسی مکانیک دانش‌گاه صنعتی شریف و دبیر انجمن اسلامیِ آن دانش‌گاه که از بیست و شش‌ام بهمن ماه٬ و سیامک سهرابی دانش‌جوی کارشناسی ارشد مهندسی حمل‌ونقل و رئیس هیئت رئیسه‌ی شورای عمومی انجمن که از  نهم اسفندماه هشتاد و نه در بازداشت به‌سر می‌برند.

شاعران در خوانشِ شعر باتوجه به یا فارغ از عکس مختارند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: