نخستین شطحیات


بر نعش ِ خدایان پای‌کوبی می‌کردم!

با صدای تو، -خدایگان ِ جدید-

تک لحظاتی که خودم نبودم، هرچند[ -بعید است که-] بودم.

***

تو نمی‌رقصی، خدایا؟!

رقصت را خود بر کاغذ تکثیر می‌کنم.

ـ

چهارم مهر ماه هشتاد و نه

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: