زندگی پست مدرنیستی IV


به دنبال ِ پیدا کردن ِ معنایی برای دنیا بودید، چون آنرا نیافتید اینگونه شدید. اما بی معنایی جهان برای ما گونه ای پیش فرض بود، به دنبال ِ معنابخشی اش نبودیم و این سرخوشی ِ منگانه پاداش ِ ماست.

پی نوشت : افسانه ی سیزیف رو خوندم، مانیفست پوچی ، یعنی کامل که نخوندم وسط هاش حوصله ام رو سر برد، شاید اگه چندسال پیش می خوندمش کلی حال می کردم، اما الان حرف هاش خیلی سطحی و عادی شده بود برام، حرف ِ جدیدی نداشت، شاید هفتاد درصد اش رو مدت هاست که تجربه کردم و رسیده ام بهش … الان با اعتماد به نفس ِ خیلی بیشتری این حرفای بالا رو می زنم

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: