سمفونی ِ خیس


ضربات ِ مدام ِ پیانو،

            همچون ضربان ِ دردند،

                        که می تپد بر پیشانی ام.

 

و بمی ِ ویولن سل

                                    – همچون طنین ِ مرد ِ گریان،

                                    که لرزه بر تن  ام انداخته –

بر تن ِ صندلی ام لرزه می اندازد.

 

***

 

صندلی معنای این قطرات ِ آب را نمی فهمد،

                        که ساعت هاست بر تن اش می نشیند.

همانطور که من معنای مویه ی آلمانی را نمی فهمم.

 

و فرسوده می شود،

            همچون من، – روز به روز –

مثل ِ این نعره ی گیتار، – ثانیه به ثانیه –

 

+ Empyrium Waldpoesie

Technorati Tags: ,
Advertisements

یک پاسخ to “سمفونی ِ خیس”

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: